Fillo da escura Xafa
que xa foras nacido
de Nazaré costenta
cabo do rudo eido montesío;
irmán de Andrés glorioso,
ben barbado e garrido,
que levas no dengue
que xa foras nacido
de Nazaré costenta
cabo do rudo eido montesío;
irmán de Andrés glorioso,
ben barbado e garrido,
que levas no dengue
as garridas e brancas
conchas do peregrino.
Dime, dime de certo,
glorioso e caro amigo,
ande tes o teu leito famoso,
das nacións tan querido;
que, do duro combate,
conchas do peregrino.
Dime, dime de certo,
glorioso e caro amigo,
ande tes o teu leito famoso,
das nacións tan querido;
que, do duro combate,
certo me acho rendido
ao caer por terra
quero xacer contigo.
E, pois es xeneroso,
eu sei que compasivo
dos pequenos a boa compaña
non desdeñas benigno;
quero xacer na terra,
quero xacer contigo,
como xacer adoitan
dous vagos peregrinos:
as mans sobre do peito,
tendo as altas estrelas
os rostros convertidos;
e que aqueles que miren
os seus campos xentís e nativos
que digan: “Certamente,
foron dous peregrinos!”
Eduardo Pondal (1835 – 1917)
ao caer por terra
quero xacer contigo.
E, pois es xeneroso,
eu sei que compasivo
dos pequenos a boa compaña
non desdeñas benigno;
quero xacer na terra,
quero xacer contigo,
como xacer adoitan
dous vagos peregrinos:
as mans sobre do peito,
tendo as altas estrelas
os rostros convertidos;
e que aqueles que miren
os seus campos xentís e nativos
que digan: “Certamente,
foron dous peregrinos!”
Eduardo Pondal (1835 – 1917)
0 comentarios por Ao APÓSTOLO SANTIAGO
Publicar un comentario